Happening ?Lublin Bez Futra?

LUBLIN BEZ FUTRA

Lubelszczyzna odsyła futro do historii

Dzisiaj, we wtorek, 16 października na Placu Litewskim odbędzie się happening ?Lublin Bez Futra? organizowany przez Lubelską Grupę Vivy i Ruch Ekologiczny ?Viridis?. Od godziny 16:00 aktywiści będą protestowali przeciwko przemysłowi futrzarskiemu, ukazując jak naprawdę wygląda produkcja futer naturalnych. Podczas happeningu zbierane będą podpisy pod petycją na rzecz zakazu produkcji futer w Polsce.

Polska jest na 4. miejscu w świecie pod względem ilości produkowanych skór na futra. W tym celu każdego roku zabija się w naszym kraju ok. 4,5 mln zwierząt futerkowych. Organizatorzy chcą swoją akcją poprzeć protesty mieszkańców wsi Sobieszczany-Kolonia w gminie Niedrzwica Duża. W ich sąsiedztwie ma powstać druga już ferma norek.

Lubelska Grupa Vivy i Ruch Ekologiczny ?Viridis? to organizacje od lat działające na rzecz praw zwierząt na terenie Lubelszczyzny jak i całej Polski. Najbliższy happening jest częścią ogólnopolskiej kampanii antyfutrzarskiej.

Uwaga! Akcja atrakcyjna wizualnie.

Czy mamy wszyscy upominać się o swoje prawa w Strasburgu?

POLSCY URZĘDNICY I SĘDZIOWIE NOTORYCZNIE NARUSZAJĄ PRAWO

SĄDNY DZIEŃ DLA ZUS, POLSKICH SĄDÓW, A W SZCZEGÓLNOŚCI WYDZIAŁÓW PRACY I UBEZPIECZEŃ SPOŁECZNYCH, RZĄDU, A W SZCZEGÓLNOŚCI MINISTERSTWA PRACY I POLITYKI SPOŁECZNEJ, KTÓRE POWINNO NADZOROWAĆ ZUS

URZĘDNICY ORAZ SĘDZIOWIE DEMOLOWALI ŻYCIE ZWYKŁYM LUDZIOM, ODBIERALI ŚRODKI DO ŻYCIA I NADAL POZOSTANĄ BEZKARNI?

Od lat zwykli obywatele, w tym ludzie zorganizowani w stowarzyszeniach alarmowali między innymi do nadzoru w ZUS, KRUS, ministra pracy i polityki społecznej, ministra rozwoju wsi i rolnictwa, premiera, Rzecznika Praw Obywatelskich, Prokuratora Generalnego, posłów, prezesów sądów, że zarówno pracownicy ZUS, KRUS oraz sędziowie wydziałów pracy i ubezpieczeń społecznych działają niezgodnie z prawem, ale niestety przedstawiciele poszczególnych władz mieli w głębokim poważaniu zwykłych ludzi i prawo.

Tylko wczoraj Europejski Trybunał Praw Człowieka wydał dziesięć niekorzystnych wyroków dla Polski w związku z naruszaniem prawa przez urzędników ZUS i sędziów wydziałów pracy i ubezpieczeń społecznych. To był czarny dzień, rodzaj pogromu, kompleksowej krytyki morale, samowoli, notorycznego naruszania prawa przez urzędników i sędziów.
Uważam, że nie po to mamy swoje państwo, a w nim rząd i sądy byśmy na skalę tak masową musieli szukać sprawiedliwości w instytucjach, trybunałach międzynarodowych.
Pojawiające się problemy muszą być rozstrzygane szybko i zgodnie z prawem.

Między innymi członkowie Stowarzyszenia Stop Bezprawiu – Lublin w maju bieżącego roku zwracali uwagę jak bardzo źle jest w zakresie stosowania i wykonywania prawa w instytucjach takich jak ZUS, KRUS i w wydziałach pracy i ubezpieczeń społecznych polskich sądów. Wysłany został list otwarty do posłów, Prokuratora Generalnego i Rzecznika Praw Obywatelskich „STANOWISKO W SPRAWIE POWSZECHNEGO BEZPRAWIA W POLSCE, W TYM MIĘDZY INNYMI W ZUS, KRUS I SĄDACH UBEZPIECZEŃ SPOŁECZNYCH” Stop Bezprawiu – Lublin.

Również w maju 2012 roku przeciwko bezprawiu w ZUS i sądach, a w szczególności w wydziałach ubezpieczeń społecznych na Śląsku protestowali przedstawiciele Stowarzyszenia Poszkodowanych Przedsiębiorców RP, których wsparli pod Oddziałem ZUS w Lublinie członkowie i sympatycy Stowarzyszenia Stop Bezprawiu – Lublin.

Jak to w Polsce w ostatnich latach bywa, nikt nie słucha zwykłych ludzi, działania przedstawicieli organizacji pozarządowych również na rządzących nie robią większego wrażenia.

Może przynajmniej ta czarna seria niekorzystnych dla Polski wyroków Europejskiego Trybunału Praw Człowieka poruszy serca i sumienia polskich funkcjonariuszy publicznych.
Wczoraj był normalny pogrom morale, samowoli jak i kompetencji zarówno urzędników ZUS, przedstawicieli rządu jak i sędziów wydziałów ubezpieczeń społecznych, którzy zajmowali się sprawami, które przegrała Polska przed Trybunałem i masą spraw podobnych. To co się stało wczoraj, powinno stać się punktem zwrotnym. Konieczne i niezbędne są odważne decyzje w związku z tak zwanym polskim systemem ubezpieczeń społecznych w którym panuje dość powszechne bezprawie, co potwierdzają wyroki Europejskiego Trybunału Praw Człowieka.

Znowu Europejski Trybunał Praw Człowieka staje po stronie obywateli Polski

Wobec tego co w ostatnich latach wyprawiali sędziowie wydziałów pracy i ubezpieczeń społecznych, urzędnicy ZUS, KRUS i nadzorujących odpowiednio instytucje ministerstwa pracy i polityki społecznej oraz ministerstwa rozwoju wsi i rolnictwa nie można przejść obojętnie.
Jak wskazują między innymi wyroki Trybunału w Strasburgu, ludzie ci nie wykonywali właściwie swoich podstawowych obowiązków, dostawali wynagrodzenie za pracę, której faktycznie nie wykonywali.

Najgorsze w sprawie jest to, że efektem bezprawnych działań urzędników i sędziów jest ogromna ilość krzywd wyrządzonych zwykłym ludziom, polskim przedsiębiorcom, polskim rodzinom.
Za tym co się działo i dzieje, idzie ogromne zniszczenie. Roztrwonione, zmarnowane zostało zdrowie bardzo wielu ludzi, zakłócone zostało życie wielu polskich rodzin, zlikwidowane zostało masę firm i miejsc pracy. Ludzie bez wyobraźni którzy rządzą Polską, urzędnicy i sędziowie zniszczyli mnóstwo potencjału tkwiącego w ludziach i kraju.

Barbara Berecka

Pytanie Rzecznika Praw Obywatelskich

RZECZPOSPOLITA POLSKA Warszawa, 25 września 2012 r.
Rzecznik Praw Obywatelskich
Irena Lipowicz
RPO-712890-V-12/ST
00-090 Warszawa Tel. centr. 22 551 77 00
Al. Solidarności 77 Fax 22 827 64 53
Pan Jan Vincent-Rostowski
Minister Finansów

Szanowny Panie Ministrze,
Przedmiotem analizy dokonanej w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich jest
zagadnienie kosztów egzekucji prowadzonej w trybie ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r.
o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r., Nr 229, poz. 1954 ze
zm.). W myśl art. 64c § 1 tej ustawy koszty egzekucyjne obejmują opłaty za czynności
egzekucyjne. opłatę manipulacyjną i wydatki egzekucyjne. Przedmiotem
zainteresowania Rzecznika Praw Obywatelskich jest zaś kwestia ustalania wysokości
opłaty manipulacyjnej oraz opłaty za czynności egzekucyjne.
W przypadku opłat za czynności egzekucyjne pobieranych w toku egzekucji
należności pieniężnych wątpliwości dotyczą tych opłat, która są określane stosunkowo
(art. 64 § 1 pkt 1-7, 11 i 12 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji). W
myśl wymienionych powyżej przepisów w egzekucji należności pieniężnych pobiera się
za dokonane czynności egzekucyjne opłaty w następującej wysokości : 1) za pobranie
pieniędzy na miejscu u zobowiązanego – 5% kwoty pobranej należności, nie mniej
jednak niż 2 zł 50 gr; 2) za zajęcie świadczenia z ubezpieczenia społecznego – 4%
kwoty egzekwowanej należności, nie mniej jednak niż 1 zł 40 gr; 3) za zajęcie
wynagrodzenia za pracę – 4% egzekwowanej należności, nie mniej jednak niż 2 zł 50
gr; 4) za zajęcie innych niż wymienione w pkt 2 i 3 wierzytelności pieniężnych lub
innych praw majątkowych – 5% kwoty egzekwowanej należności, nie mniej jednak niż
4 zł 20 gr; 5) za zajęcie ruchomości – 6% kwoty egzekwowanej należności, nie mniej
jednak niż 6 zł 80 gr; 6) za zajęcie nieruchomości – 6% kwoty egzekwowanej
należności, nie więcej jednak niż 34 200 zł; 7) za odebranie zajętych ruchomości od
zobowiązanego – 5% kwoty wartości szacunkowej tych ruchomości, nie mniej jednak
niż 6 zł 80 gr; 8) za przeprowadzenie licytacji lub dokonanie sprzedaży egzekucyjnej w
inny sposób – 5% kwoty uzyskanej ze sprzedaży, nie mniej jednak niż 6 zł 80 gr; 9) za
spisanie protokołu o udaremnieniu przez zobowiązanego egzekucji z zajętych
ruchomości lub praw majątkowych przez ich usunięcie, zbycie lub uszkodzenie – 10%
wartości szacunkowej tych ruchomości, nie mniej jednak niż 13 zł 50 gr.
Z powyższego wynika, że jedynie w przypadku stosunkowej opłaty egzekucyjnej
pobieranej za zajęcie nieruchomości ustawodawca zdecydował się określić górną kwotę
tej opłaty (art. 64 § 1 pkt 6 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji),
natomiast w pozostałych wymienionych przypadkach nie istnieje górna granica
pobierania opłaty egzekucyjnej (art. 64 § 1 pkt 1-5, 7,11 i 12 ustawy o postępowaniu
egzekucyjnym w administracji).
Z kolei zgodnie z art. 64 § 6 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w
administracji organ egzekucyjny pobiera opłatę manipulacyjną z tytułu zwrotu
wydatków za wszystkie czynności manipulacyjne związane ze stosowaniem środków
egzekucyjnych. Opłata ta wynosi 1% kwoty egzekwowanych należności objętych
każdym tytułem wykonawczym, nie mniej jednak niż 1 zł 40 gr.
Pamiętać również należy, że w myśl art. 64d § 1 ustawy o postępowaniu
egzekucyjnym w administracji kwoty opłat za czynności egzekucyjne (również te
minimalne wymienione powyżej) ulegają podwyższeniu w stopniu odpowiadającym
wzrostowi cen towarów i usług konsumpcyjnych wynikających ze wskaźnika cen i
towarów konsumpcyjnych ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego
w formie komunikatu w Dzienniku Urzędowym ?Monitor Polski”. Podwyższenie kwot
opłat za czynności egzekucyjne następuje z ostatnim dniem kwartału następującego po
kwartale, w którym wzrost cen towarów i usług konsumpcyjnych, liczony od dnia 1
stycznia 2002 r. przekroczył 20% lub wielokrotność tej wielkości (art. 64d § 2 ustawy o
postępowaniu egzekucyjnym w administracji).
Wskazuje się (por. W. Grześkiewicz, ?Komentarz do ustawy o postępowaniu
egzekucyjnym w administracji”, LEX/el.), że opłaty za czynności egzekucyjne stanowią
swoiste wynagrodzenie dla organu egzekucyjnego za zastosowanie konkretnych
środków egzekucyjnych czy też za dokonanie czynności egzekucyjnych. Natomiast
opłata manipulacyjna jest odrębną opłatą egzekucyjną pobieraną niezależnie od innych
opłat. Opłata ta jest naliczana we wstępnej fazie postępowania egzekucyjnego wraz z
wszczęciem egzekucji. Stanowi ona zwrot kosztów poniesionych przez organ
egzekucyjny za wszelkie czynności manipulacyjne dokonane w toku egzekucji.
Takie jak wskazano powyżej ujęcie wymienionych opłat, a więc powiązanie ich z
kategorią wynagrodzenia oraz zwrotem kosztów powoduje, że musi zachodzić
uchwytny związek pomiędzy wysokością tych opłat, a nakładem pracy pracowników
organu egzekucyjnego poniesionym w toku stosowania środków egzekucyjnych
(dokonywania czynności egzekucyjnych) czy też poniesionymi kosztami. Opłata
egzekucyjna jest bowiem pobierana ?za dokonane czynności egzekucyjne”, zaś opłata
manipulacyjna jest pobierana ?z tytułu zwrotu wydatków”. Nie oznacza to oczywiście,
iż w obu tych przypadkach powinna zachodzić pełna ekwiwalentność. Jednakże -
zdaniem Rzecznika Praw Obywatelskich – taka konstrukcja wymienionych opłat
zakłada, że nie jest ona całkowicie oderwana od wydatków ponoszonych przez organ
egzekucyjny oraz od pracochłonności dokonanych czynności egzekucyjnych.
Tymczasem w przypadkach określonych w art. 64 § 1 pkt 1-5, 7, 11 i 12 oraz § 6
ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji ustawodawca wprowadzając
stosunkowe opłaty zrezygnował z równoczesnego określenia ich górnej granicy. W
istocie więc w tym zakresie zaniechanie ustawodawcy oznacza, że nie istnieje narzędzie
prawne zapobiegające pobieraniu nadmiernych opłat w toku postępowania
egzekucyjnego w administracji.
W tym miejscu warto wskazać na przepisy regulujące opłaty egzekucyjne
pobierane w toku egzekucji prowadzonej na podstawie Kodeksu postępowania
cywilnego. Przepisy te (art. 49 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o
komornikach sądowych i egzekucji – Dz. U. z 2011 r. Nr 231, poz. 1376 ze zm.)
wprowadzając w sprawach o egzekucję świadczeń pieniężnych stosunkowe opłaty
egzekucyjne, określają równocześnie ich górną granicę.
W ocenie Rzecznika Praw Obywatelskich zastosowana przez ustawodawcę w
przepisach art. 64 § 1 pkt 1-5, 7, 11 i 12 oraz § 6 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym
w administracji konstrukcja opłat egzekucyjnych oraz opłaty manipulacyjnej narusza
standardy konstytucyjne. Przede wszystkim pozostaje ona w kolizji z wynikającą z art.
2 Konstytucji RP zasadą zaufania jednostki do państwa i stanowionego przez nie prawa.
Zasada ta zwana także zasadą lojalności państwa względem obywateli, ściśle wiąże się
z bezpieczeństwem prawnym jednostki. Prawodawca nie może, mając na względzie
wymienioną zasadę, w sposób dowolny kształtować treści obowiązujących norm
prawnych, traktując je jako instrument do osiągnięcia celów, które sobie dowolnie
wyznacza.
W świetle powyższego, skoro ustawodawca przyjął, co znalazło swój wyraz w
treści ustawy, że kwestionowane opłaty pobierane są ?za dokonane czynności
egzekucyjne” oraz ?z tytułu zwrotu wydatków za wszystkie czynności manipulacyjne”,
to wysokość pobieranych opłat musi – jak już wskazano – pozostawać w dającym się
zweryfikować związku z tymi czynnościami i wydatkami. W doktrynie wskazuje się (A.
Krzywoń, ?Podatki i inne daniny publiczne w Konstytucji RP”, Wyd. Sejmowe ,
Warszawa 2011, s. 46), że ?(…) wyróżnikiem opłaty w czystej postaci jest również
ekwiwalentność świadczeń, polegająca na tym, że wartość świadczenia jednostkowego
powinna odpowiadać wartości świadczenia publicznego.” Tymczasem brak górnej
granicy wysokości opłat stosunkowych powoduje, że opłaty te w określonej sytuacji
(wysoka kwota egzekwowanej należności) tracą swoją pierwotną, wyznaczoną przez
ustawę funkcję i stają się kolejnym, tyle że ukrytym podatkiem.
Takie działanie ustawodawcy – w ocenie Rzecznika – narusza zasadę zaufania
obywateli do państwa i stanowionego przez nie prawa. Ustawodawca posługując się
pojęciem ?opłaty” wprowadza bowiem w rzeczywistości kolejne obciążenie fiskalne.
Uwagi powyższe przedstawiam Panu Ministrowi stosownie do art. 16 ust. 2 pkt 1
ustawy z dnia 15 lipca 1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich (Dz. U. z 2001 r.. Nr
14, poz. 147 ze zm.) z prośbą o zajęcie stanowiska, a także -jeśli Pan Minister podzieli
te uwagi – z prośbą o podjęcie działań w celu zmiany krytykowanego stanu prawnego.
Łączę wyrazy szacunku
/-/ Irena Lipowicz

Źródło http://www.rpo.gov.pl/